اضافه مى‌كند: «و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مى‌گويد (و تمام اعمال بندگان را ثبت و باز گو مى‌كند) و به همين دليل هيچ ظلم و ستمى بر آنها نمى‌شود» (وَ لَدَيْنا كِتابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ).

اين اشاره به نامه‌هاى اعمال و پرونده‌هايى است كه همه كارهاى آدمى در آن ثبت است و نزد خداوند محفوظ است.

(آيه ٦٣)- ولى از آنجا كه بيان اين واقعيات تنها در كسانى اثر مى‌كند كه مختصر بيدارى و آگاهى دارند بلافاصله اضافه مى‌كند: «ولى دلهاى آنها از اين نامه اعمال (و روز حساب و آيات قرآن) در بى‌خبرى فرو رفته و اعمال (زشت) ديگرى جز اين دارند كه پيوسته آن را انجام مى‌دهند» (بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِنْ هذا وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِكَ هُمْ لَها عامِلُونَ).

(آيه ٦٤)- اما آنها در اين غفلت و بى‌خبرى همچنان باقى مى‌مانند «تا روزى كه مترفين را (آنان كه غرق ناز و نعمتند) در چنگال عذاب گرفتار سازيم در اين هنگام نعره استغاثه‌آميز آنها همچون نعره وحوش بيابان بر مى‌خيزد» و از سنگينى عذاب و مجازات دردناك الهى ناله سر مى‌دهند (حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ إِذا هُمْ يَجْأَرُونَ).

(آيه ٦٥)- ولى به آنها خطاب مى‌شود «فرياد نكنيد و ناله نزنيد كه شما امروز از ناحيه ما يارى نخواهيد شد»! (لا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ إِنَّكُمْ مِنَّا لا تُنْصَرُونَ).

(آيه ٦٦)- اين آيه در حقيقت بيان علت اين سر نوشت شوم است، مى‌گويد:

آيا فراموش كرده‌ايد كه: «در گذشته آيات من بطور مداوم بر شما خوانده مى‌شد اما (به جاى اين كه از آن، درس بياموزيد و بيدار شويد) اعراض مى‌كرديد و به عقب باز مى‌گشتيد» (قَدْ كانَتْ آياتِي تُتْلى‌ عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلى‌ أَعْقابِكُمْ تَنْكِصُونَ).

(آيه ٦٧)- نه تنها در برابر شنيدن آيات الهى عقب گرد مى‌كرديد، بلكه: «در برابر آن حالت استكبار به خود مى‌گرفتيد» (مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ).

و علاوه بر اين «جلسات شب نشينى تشكيل مى‌داديد و (از پيامبر و قرآن و مؤمنان) بد گويى مى‌نموديد» (سامِراً تَهْجُرُونَ). يعنى شبها تا مدت طولانى بيدار