جهانى پر زرق و برق ساختيم كه هر گوشه‌اى از آن دل را مى‌برد، ديدگان را به خود مشغول مى‌دارد، و انگيزه‌هاى مختلف را در درون آدمى بيدار مى‌كند، تا در كشاكش اين انگيزه‌ها و درخشش اين زرق و برقها و چهره‌هاى دل‌انگيز و دلربا، انسان بر كرسى آزمايش قرار گيرد و ميزان قدرت ايمان و نيروى اراده و معنويت و فضيلت خود را به نمايش بگذارد.

لذا بلافاصله اضافه مى‌كند: «تا آنها را بيازماييم كدامينشان بهتر عمل مى‌كنند»؟ (لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا).

اين هشدارى است به همه انسانها و همه مسلمانها كه در اين ميدان آزمايش الهى فريب زرق و برقها و كثرت عمل را نخورند بلكه بيشتر به حسن عمل بينديشند.

(آيه ٨)- سپس مى‌گويد: ولى اين زرق و برقها پايدار نيست «و ما (سر انجام) قشر روى زمين را خاك بى‌گياهى قرار مى‌دهيم»! (وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً).

آرى! اين منظره زيبا كه در فصل بهار در دامان صحرا و كوهسار مى‌بينيم به همين حال باقى نمى‌ماند، فصل خزان فرا مى‌رسد برگها پژمرده مى‌شوند، شاخه‌ها عريان مى‌شوند، و آواى حيات به خاموشى مى‌گرايد.

زندگى پر زرق و برق انسانها نيز همين گونه است. اين نعمتهاى گوناگون، اين پستها و مقامها و مانند آن نيز جاودانى نيستند، روزى فرا مى‌رسد كه به جز يك قبرستان خشك و خاموش از اين جامعه‌ها چيزى باقى نمى‌ماند و اين درس عبرت بزرگى است.

(آيه ٩)-

شأن نزول:

جمعى از سران قريش، دو نفر از ياران خود را براى تحقيق در باره دعوت پيامبر اسلام عليه السّلام به سوى دانشمندان يهود در مدينه فرستادند، تا ببينند آيا در كتب پيشين چيزى در اين زمينه يافت مى‌شود؟

آنها به مدينه آمدند و با علماى يهود تماس گرفتند؛ علماء يهود به آنها گفتند:

شما سه مسأله را از محمّد صلّى اللّه عليه و آله سؤال كنيد، اگر همه را پاسخ كافى گفت پيامبرى است از سوى خدا و گر نه مرد كذّابى است كه شما هر تصميمى در باره او مى‌توانيد بگيريد.

نخست از او سؤال كنيد: داستان آن گروهى از جوانان كه در گذشته دور، از