برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - فضيلت تلاوت سوره
ديگرى با او نيست» (مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ).
مسيحيان عيسى را فرزند حقيقى! او مىخوانند و مشركان نيز فرشتگان را دختران خدا مىپنداشتند.
سپس به بيان دليل بر نفى شرك پرداخته، چنين مىگويد: «اگر چنين مىشد، هر يك از خدايان مخلوقات خود را تدبير و اداره مىكردند» (إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ).
و طبعا هر بخشى از عالم با نظام خاصى اداره مىشد و اين با وحدت نظامى كه بر آن حاكم مىبينيم سازگار نيست.
به علاوه هر يك از اين خدايان براى گسترش قلمرو و حكومت خود سعى داشتند «بعضى بر بعضى ديگر برترى جويند» و اين خود سبب ديگرى براى از هم گسيختگى نظام جهان مىشد (وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ).
و در پايان آيه به عنوان يك نتيجه گيرى كلى مىفرمايد: «منزه است خدا از آنچه آنان توصيف مىكنند» (سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ).
(آيه ٩٢)- اين آيه پاسخ ديگرى به اين مشركان بيهوده گو است مىگويد:
«خداوند از غيب و شهود (پنهان و آشكار) آگاه است» (عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ).
او هرگز چيزى را به نام خدايانى كه شما ادعا مىكنيد سراغ ندارد.
مگر ممكن است در عالم خداى ديگرى باشد و شما از آن آگاه باشيد اما خداوندى كه خالق شماست و غيب و شهود جهان را مىداند از آن بىخبر باشد؟
و سر انجام با اين جمله خط بطلان بر پندارهاى خرافى آنها مىكشد: «پس خداوند برتر است از آنچه آنها (مىگويند و) براى او شريك قائل مىشوند» (فَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ).
اين جمله ضمنا تهديدى براى مشركان است كه خداوند از اسرار درون و برون آنها آگاه است و تمام اين سخنان را مىداند و به موقع آنان را در دادگاه عدل خويش محاكمه و مجازات خواهد كرد.
(آيه ٩٣)- اين آيه هدف آيات گذشته را كه تهديد كفار و مشركان لجوج به عذابهاى الهى است، تعقيب مىكند، مىگويد: اى پيامبر! «بگو: پروردگار من! اگر