برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠ - جنبههاى آموزنده اين داستان
«در حالى كه آنها دشمن شما هستند» (وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ). دشمنانى سر سخت و قسم خورده كه تصميم به گمراهى و بد بختى همه شما گرفتهاند.
فرمانبردارى از شيطان و فرزندانش به جاى اطاعت خدا «چه جايگزين بدى است براى ستمكاران»! (بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا).
كدام عاقل دشمن را كه از روز نخست، كمر به نابوديش بسته، و بر اين دشمنى سوگند ياد كرده، به عنوان ولىّ و رهبر و راهنما و تكيهگاه مىپذيرد؟!
(آيه ٥١)- اين آيه دليل ديگرى بر ابطال اين پندار غلط اقامه كرده، مىگويد:
«من هرگز آنها [ابليس و فرزندانش] را به هنگام آفرينش آسمانها و زمين، و نه به هنگام آفرينش خودشان حاضر نساختم» (ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ). تا از آنها در آفرينش جهان كمك بگيريم يا از اسرار خلقت آگاه و مطلع شوند.
بنا بر اين كسى كه هيچ گونه دخالتى در آفرينش جهان و حتى نوع خود نداشته و از اسرار و رموز خلقت به هيچ وجه آگاه نيست چگونه قابل ولايت يا پرستش است و در پايان اضافه مىكند: «و من هيچگاه گمراه كنندگان را دستيار خود قرار نمىدهم» (وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً).
يعنى آفرينش بر پايه راستى و درستى و هدايت است، موجودى كه برنامهاش اضلال و افساد است در اداره اين نظام، جائى نمىتواند داشته باشد.
(آيه ٥٢)- اين آيه مجددا هشدار مىدهد كه به خاطر بياوريد «روزى را كه (خداوند) مىگويد: همتايانى را كه براى من مىپنداشتيد صدا بزنيد» تا به كمك شما بشتابند (وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَكائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ).
يك عمر از آنها دم مىزديد، و در آستانشان سجده مىنموديد، اكنون كه امواج عذاب و كيفر اطراف شما را احاطه كرده فرياد بزنيد لااقل ساعتى به كمكتان بشتابند.
آنها كه گويا هنوز رسوبات افكار اين دنيا را در مغز دارند فرياد مىزنند و «آنها را مىخوانند، ولى (اين معبودهاى پندارى حتى) پاسخ به نداى آنها نمىدهند» تا