«و همچنين كشتيها را در حالى كه در درياها به فرمان او به حركت در مى‌آيند» و سينه آبها را مى‌شكافند و به سوى مقصدها پيش مى‌روند (وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ).

از اين گذشته «خداوند آسمان را در جاى خود نگه مى‌دارد تا بر زمين جز به فرمان او فرود نيفتد» (وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ).

لذا در پايان آيه اضافه مى‌كند: «خداوند نسبت به مردم مهربان و رحيم است» (إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ).

(آيه ٦٦)- سر انجام در اين آيه از قدرت پروردگار در مهمترين مسأله جهان هستى، يعنى مسأله حيات و مرگ سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: «و او كسى است كه شما را زنده كرد» خاك بى‌جان بوديد لباس حيات بر شما پوشانيد (وَ هُوَ الَّذِي أَحْياكُمْ).

«سپس (بعد از طى دوره حيات) شما را مى‌ميراند» (ثُمَّ يُمِيتُكُمْ). و به همان خاك كه از آن برخاستيد باز مى‌گرديد.

«و ديگر بار (در رستاخيز) حياتى نوين به شما مى‌بخشد» (ثُمَّ يُحْيِيكُمْ). و سر از خاك مرده بر مى‌آوريد و آماده حساب و جزا مى‌شويد.

اما با اين حال «اين انسان (در برابر اين همه نعمتهايى كه خدا در زمين و آسمان در جسم و جان به او ارزانى داشته) كفران كننده و ناسپاس است» و با ديدن اين همه نشانه‌هاى روشن، ذات پاك او را انكار مى‌كند (إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ).

(آيه ٦٧)- هر امتى عبادتى دارد: در بحثهاى گذشته گفتگوهايى پيرامون مشركان داشتيم، از آنجا كه مشركان بطور خصوص و مخالفان اسلام بطور عموم، جر و بحثهايى با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پيرامون مسائل و احكام تازه اسلام داشتند و نسخ و دگرگونى قسمتهايى از احكام شرايع پيشين را نقطه ضعفى براى شريعت اسلام مى‌پنداشتند در حالى كه اين دگرگونيها نه تنها ضعف نبود بلكه يكى از برنامه‌هاى تكامل اديان محسوب مى‌شد، لذا در اين آيه مى‌فرمايد «براى هر امتى عبادتى قرار