برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٢ - محتواى سوره
به رنگ خود در مىآورد و در زمره «صالحان» وارد مىكند، و عمل سوء در زمره بدان و «ناصالحان».
(آيه ١٠)- در پيروزيها شريكند اما در مشكلات نه! از آنجا كه در آيات گذشته بحثهاى صريحى از «مؤمنان صالح» و «مشركان» آمده بود در اين آيه به گفتگو پيرامون گروه سوم يعنى «منافقان» مىپردازد، مىگويد: «و از مردم كسانى هستند كه مىگويند: به خدا ايمان آوردهايم! اما هنگامى كه در راه خدا شكنجه و آزار مىبينند، آزار مردم را همچون عذاب الهى مىشمارند» و از آن سخت وحشت مىكنند (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ).
«ولى هنگامى كه پيروزى از سوى پروردگارت (براى شما) بيايد، مىگويند:
ما هم با شما بوديم» و در اين پيروزى شريكيم (وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ).
آيا اينها گمان مىكنند خدا از اعماق قلبشان با خبر نيست؟
«آيا خداوند به آنچه در سينههاى جهانيان است آگاهتر نيست»؟ (أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ).
(آيه ١١)- در اين آيه باز براى تأكيد بيشتر مىافزايد: «بطور قطع خداوند مؤمنان را مىشناسد، و نيز بطور يقين خداوند منافقان را نيز مىشناسد» (وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ).
اگر ساده لوحانى فكر مىكنند مىتوانند با اخفاى حقايق از قلمرو علم خدا دور بمانند سخت در اشتباهند.
«منافقين» معنى وسيعى دارد و افراد ضعيف الايمانى را كه با مختصر فشارى تغيير عقيده مىدهند نيز شامل مىشود.
(آيه ١٢)- اين آيه به يك نمونه از منطقهاى سست و پوچ مشركان اشاره كرده، مىگويد: «كافران به مؤمنان گفتند: شما بياييد از راه و آيين ما پيروى كنيد و (اگر گناهى داشته باشيد) ما گناه شما را به دوش مىگيريم» (وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ).