برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٩ - محتواى سوره

(آيه ٢٧)- در اين آيه سخن از مواهب چهار گانه‌اى است كه خداوند بعد از اين هجرت بزرگ به ابراهيم داد.

نخست فرزندان لايق و شايسته بود، فرزندانى كه بتوانند چراغ ايمان و نبوت را در دودمان او روشن نگهدارند، مى‌گويد: «و (در اواخر عمر) اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم» (وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ).

ديگر اين كه: «نبوّت و كتاب آسمانى را در دودمانش قرار داديم» (وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ).

سوم اين كه: «و پاداش او را در دنيا داديم» (وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا).

اين پاداش ممكن است اشاره به امور مختلفى باشد: مانند نام نيك و لسان صدق در ميان همه امتها، چرا كه همه به ابراهيم (ع) به عنوان يك پيامبر عظيم الشأن احترام مى‌گذارند، به وجود او افتخار مى‌كنند و شيخ الانبيايش مى‌نامند.

آبادى سر زمين مكه به دعاى او يكى ديگر از اين پاداشها است.

چهارم اين كه: «او در آخرت از صالحان است» (وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ). و اين يك مجموعه كامل از افتخارات را تشكيل مى‌دهد.

(آيه ٢٨)- آلوده دامنان خيره سر! بعد از بيان گوشه‌اى از ماجراى ابراهيم (ع) به سراغ ذكر بخشى از سر گذشت پيامبر هم عصرش لوط (ع) پرداخته، مى‌فرمايد: «و لوط را فرستاديم (به خاطر بياور) هنگامى كه به قومش گفت: شما عمل بسيار زشتى انجام مى‌دهيد كه هيچ يك از مردم جهان پيش از شما آن را انجام نداده است» (وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ).

«الْفاحِشَةَ» در اينجا كنايه از «همجنس گرايى» است.

(آيه ٢٩)- «لوط» (ع) اين پيامبر بزرگ سپس مقصد خود را فاش‌تر بيان ساخت و گفت: «آيا شما به سراغ مردان مى‌رويد»؟! (أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ).

«و آيا راه (تداوم نسل انسان) را قطع مى‌كنيد»؟! (وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ).

«و در مجلستان اعمال ناپسند انجام مى‌دهيد» (وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ).