و كاشانه ام ، بى آبرويم (آبرويم را پيش او مى گذارم) . ١١ . امام صادق عليه السلام نيز در همين باب ، به اين ابيات استشهاد جسته اند : وإذا بُليتَ ببَذْل وَجْهِكَ سائلا فابْذِلْه للمتكرّمِ المِفْضالِ انّ الجواد إذا حَباكَ بموعدٍ أعطاكه سَلِسا بغير مِطالِ وإذا السؤال مع النوالِ قَرَنْتَه رجحَ السؤالُ وخفَّ كلُّ نَوالِ . [١] يعنى : آن گاه كه به جهت درخواست از ديگران ، آبروى خويش را وامدار آنها مى كنى ، نزد انسانى بخشنده و بزرگوار چنين كن ؛ چرا كه او هرگاه تو را وعده اى دهد ، بدون سهل انگارى ، به انجامش مى رساند . [ولى بدان كه] درخواست از ديگران ، هر چند به بخشش فراوان بينجامد [موجب سرشكستگى است] و هيچ بخششى با آن برابرى نمى كند . ابيات از ابوالعتاهيه (م ٢١١ يا ٢١٨ ق) است . ابوالفرج اصفهانى ، بيت نخست را آورده ، ولى هر سه بيت آن را ابوالعتاهيه ، آورده است . [٢] ابشيهى در المستطرفات و در بيت پايانى ، به جاى «قَرنتَه» ، «وزنته» آورده است . [٣] فيض كاشانى نيز در بيت نخست ، به جاى «بُليت» ، «ابتليت» ، و در بيت پايانى ، به جاى «قرنته» ، «وزنته» آورده است . [٤] ١٢ . موسى بن بكر مى گويد : بارها از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه اين بيت را انشاد مى فرمود : فَإنْ يَكُ ـ يا اُمَيمُ ـ علىَّ دَيْنٌ فَعِمرانُ بن موسى يَستدينُ . [٥]

[١] همان ، ص ٢٥ .[٢] الأغانى ، ج ٤، ص ١٤ ؛ ابوالعتاهية ، اشعاره و اخياره ، ص ٢٨٩ .[٣] المستطرف فى كلّ فن مستظرف ، ج ٢ ، ص ٤٢ .[٤] الوافى ، ج ١٠ ، ص ٤٢٤ .[٥] الكافى ، ج ٥، ص ٩٥ .