آنهاست كه مصداق بارزى از هجران از قرآن به شمار مى رود . محقّقان اماميه ، مانند: شيخ محمّدجواد بلاغى ، [١] عبد الحسين امينى ، [٢] آية اللّه خويى ، [٣] استاد محمّد هادى معرفت [٤] نيز همين معنا را از اين روايات استنباط كرده اند . [٥] در همين جا به احاديثى كه در صدد بيان كامل ترين مصداق آيه اند ، اشاره مى كنيم ، مانند اين حديث از كلينى رحمه اللهبا سند مقطوع : قرأ رجل عند أبى عبد اللّه عليه السلام : « وَ قُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ » [٦] فقال: ليس هكذا هى ، إنّما هى : والمأمونون، فنحن المأمونون . [٧] در اين حديث ، تعبير : «ليس هكذا هى ؛ چنين نيست» ، يعنى: عموم مؤمنان از اين آيه ، مدنظر نيست ؛ بلكه مراد ، تنها مؤمنان كاملى هستند كه در مقام امن جاى گرفته اند و آنان جز معصومان ، كسى ديگر نيست. مجلسى رحمه اللهنيز در اين زمينه همين معنا را استفاده كرده است . [٨]

٧ . جامع نگرى در احاديث

با جامع نگرى در احاديث ، معناى درست رواياتْ درك مى شود و پاره اى از شبهات از ميان مى رود ؛ از جمله درك معناى احاديثى كه از وجود نام ائمّه در قرآن خبر مى دهند، مانند اين حديث: «ولايت على بن ابى طالب ، در تمام كتاب هاى انبيا نوشته شده و خداوند ، هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد ، جز آن كه [جزو رسالتش ]

[١] آلاء الرحمن ، ج ١، ص ٢٦.[٢] الغدير ، ج ٣، ص ١٠١.[٣] البيان ، ص ٢٢٦ ـ ٢٢٧.[٤] صيانة القرآن عن التحريف ، ص ٢٥٩.[٥] از جمله شواهد آن نيز سخن «ليث بن مظفر» ـ هم عصر خليل بن احمد فراهيدى ، (قرن دوم) ـ است كه مى گويد: «تحريف در قرآن ، تغيير در معناى كلمه است» . ر.ك : تهذيب اللغة ، ج ٥، ص ١٤.[٦] سوره توبه ، آيه ٤٠ .[٧] الكافى، ج ١، ص ٤٢٤.[٨] مرآة العقول ، ج ٥، ص ٧٩.