٢٧. وَ رُوِىَ أنَّ مَعَدَّ بْنَ عَدْنانَ خافَ أنْ يَدْرُسَ الْحَرَمُ فَوَضَعَ أنْصابَهُ، وَ كانَ أوَّلَ مَنْ وَضَعَها؛ [١] روايت شده است كه معدّ بن عدنان، از فراموش شدن حرم [و زدوده شدن آن از خاطره ها] مى ترسيد، پس سنگ هايى را [در آن مكان ]قرار داد [كه در برابر آن قربانى مى كردند]. و او نخستين كسى بود كه آنها را وضع كرد .

بيست و دو. نخستين ممانعت در اجراى مراسم حج

٢٨. أبوعبد اللّه [امام صادق] عليه السلام فرمود: إنَّ مُعاوِيَةَ أوَّلُ مَنْ عَلَّقَ عَلى بابِهِ مِصْراعَيْنِ بِمَكَّةَ، فَمَنَعَ حاجَّ بَيْتِ اللّهِ ما قالَ اللّهُ ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ : «سَواءً الْعَاكِفُ فِيهِ وَ الْبَادِ» [٢] ؛ [٣] معاويه، نخستين كسى بود كه در شهر مكّه، بر درِ خانه خود، دو لنگه در نصب كرد و مانع شد كه حاجيان، از حقّى كه خداوند براى آنان مقرّر كرده، بهره مند شوند، با اين كه خداوند فرموده است: «در سرزمين حرم، بوميان و حاجيان، با يكديگر برابرند».

بيست و سه. نخستين تبويب حرم

٢٩. از أبوعبد اللّه [امام صادق] عليه السلام از پدرش نقل است كه فرمود: لَمْ يَكُنْ لِدُورِ مَكَّةَ أبْوابٌ وَ كانَ أهْلُ الْبُلْدانِ يَأتُونَ بِقِطْرانِهِمْ، فَيَدْخُلُونَ فَيَضْرِبُونَ بِها، وَ كانَ أوَّلَ مَنْ بَوَّبَها مُعاوِيَةُ؛ [٤] دور مكّه، درى نداشت و اهالى شهرها با كاروان [شترهايشان] مى آمدند. پس

[١] همان، ص٢١١، ش١٨.[٢] سوره حج، آيه ٢٥.[٣] الكافى، ج٤، ص٢٤٣، ش١.[٤] الكافى، ج٤، ص٢٤٤، ش٢. نيز ر.ك: الحدائق الناظرة، ص٣٤٩؛ وسائل الشيعة، ج٣، ص٢٦٨، باب ٣٢ ، ش٥.