١ . پيرمردى از اميرالمؤمنين عليه السلام درباره قضا و قدر پرسيد ، و آن امام عليه السلام ، پاسخى قانع كننده بدو داد . پيرمرد ، كه از پاسخ امام عليه السلام خشنود شده بود ، اين بيت ها را سرود : أنتَ الامامُ الذى نَرْجو بطاعته يومَ النّجاةِ من الرحمنِ غُفرْانا اَوْضَحْتَ مِن اَمْرِنا ما كانَ مُلْتَبِسا جزاكَ ربُّكَ بالإحسانِ اِحْسانا . [١] يعنى : تو همان پيشوايى هستى كه با پيروى اش ، اميد بخشايش خداوند را در روز جزا داريم . دشوارى و ابهام ما را زدودى و روشن ساختى ، خدايت در برابر اين نيكى ، تو را نيكى دهاد! شيخ صدوق (م ٣٨١ ق) و شيخ مفيد (م ٤١٣ ق) در برخى آثارشان ، افزون بر اين دو بيت ، چهار بيت پس از آن را نيز آورده اند . [٢] ابن ابى الحديد معتزلى (م ٦٥٦ ق) نيز در شرح يكى از كلمات قصار امير مؤمنان عليه السلام ، اين دو بيت را آورده است . [٣] ٢ . دختر ابو يَشْكُر سرود : اُعْدُدْ رسولَ اللّه ِ واعْدُدْ بعده أسدَ الإلهِ وثالثا عبّاسا واعْدُدْ عَلىَّ الخَيْرِ واعْدُدْ جعفرا واعْدُدْ عقيلاً بعده الرّواسا . [٤] يعنى : بر شمار ، پيمبر خدا صلى الله عليه و آله و پس از او شير خدا (حمزه) و عباس را . و بر شمار ، على عليه السلام را كه مظهر نيكى است و جعفر و عقيل را كه جملگى رئيس و بزرگوارند .

[١] همان ، ص ١٥٥ ـ ١٥٦ .[٢] عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ١ ، ص ١٤٠ ؛ الإرشاد فى معرفة حجج اللّه على العباد ، ج ١ ، ص ٢٢٦ ؛ الفصول المختارة من العيون و المحاسن ، ص ٤٣ .[٣] شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد ، ج ١٨ ، ص ٢٢٨ .[٤] الكافى ، ج ١ ، ص ٣٥٨ .