سه . معيارهاى ويژه: مشخّص كردن معيارهاى خالص براى تعيين رفتار غير عادى . دو معيار ، فراوان تر از بقيه به كار رفته اند: يكى ، پريشانى و احساس ناراحتىِ فرد ، و ديگرى ، انحراف از رفتارهاى قابل قبول اجتماع . چهار . مدل هاى طبيعت و رفتار بشر : اين نظريه، رفتار عادى و غير عادى را بر اساس «مدل» يا سلسله مفاهيمى كه درباره طبيعت بشر وجود دارد ، نشان مى دهد. [١] ٢ . نويسندگان كتاب زمينه روان شناسى (اتكينسون و همكاران) معيارهاى زير را براى رفتار غير عادى بر شمرده اند: يك . انحراف از هنجارهاى آمارى: رفتار نابه هنجار ، رفتارى است كه از لحاظ آمارى ، كم بسامد است و يا از هنجار ، انحراف دارد. دو . انحراف از هنجارهاى اجتماعى : دور بودن رفتار از «همنوايى اجتماعى» . [٢] سه . ناانطباقى بودن رفتار: رفتار نابه هنجار ، از نظر بهزيستى فردى و اجتماعى ، ناهماهنگ و غير انطباقى است و متضمّن پيامدهاى زيان بارى براى شخص و جامعه است. چهار . پريشانىِ شخص: رفتار غير عادى ، باعث ناراحتى و پريشانى مى شود. همين نويسندگان ، ويژگى هاى به هنجارى را اين گونه بيان مى كنند: ادراك همخوان با واقعيت، توان كنترل اختيارىِ رفتار، عزّت نفس و پذيرش، برقرار ساختن روابط محبّت آميز و سازندگى و بارورى. [٣] ٣ . ديوسيون [٤] و همكارانش (٢٠٠٥ م) چهار معيار زير را براى رفتار غير عادى ، بيان مى كنند :

[١] روان شناسى نابه هنجار و زندگى نوين ، ص ١٣ .[٢] . Social Complianc[٣] ر . ك : روان شناسى هيلگارد ، ص ٥٢٣ ـ ٥٢٧ .[٤] . Daviso