توجيهات، ضعف سند را تشديد و نگرش به آن را همراه با تزلزل و بى اعتمادى مى كند، خصوصا با توجّه به تعابيرى كه در مورد وى در كتب رجالى آمده است (مثل تعبير به «كذّاب») .

حديث دوم

دومين حديث (كه همان حديث بيست و سوم باب است) نيز سندش ضعيف است، آن هم به دليل وجود «معلّى بن محمّد» ـ كه در سند قبلى بحث شد ـ و نيز به خاطر «جعفر بن محمّد بن عبيد اللّه » كه مجهول است و نيز «محمّد بن عيسى القمى» كه همان «محمّد بن عيسى بن عبد اللّه بن سعد بن مالك الأشعرى القمى» است و در كتب رجالى، توثيقى ندارد ، و نيز وجود «محمّد بن سليمان» كه مراد، همان «محمّد بن سليمان الديلمى» است و ضعيف و غالى، شمرده شده است . نجاشى ، در مورد محمّد بن سليمان بن عبد اللّه الديلمى مى گويد : ضعيف جدّا لا يعول عليه فى شى ء . [١] در توصيف پدر وى (يعنى سليمان بن عبد اللّه الديلمى) نيز چنين آورده است: سليمان بن عبد اللّه الديلمى أبو محمد ... ، قيل كان غاليا كذّابا و كذلك ابنه محمّد، لا يعمل بما انفردا به من الرواية. [٢] شيخ طوسى نيز در كتاب رجالش ذيل نام وى مى گويد : «يرمى بالغلو» [٣] و ابن غضائرى در مورد وى چنين گفته است: «ضعيف فى حديثه مرتفع فى مذهبه لا يلتفت إليه». [٤]

حديث سوم

در مورد سومين حديث (كه همان حديث بيست و پنجم باب است) مى توان گفت

[١] رجال النجاشى، ج ٢، ص ٢٦٩، ش ٩٨٨.[٢] همان، ج ١، ص ٤١٢، ش ٤٨٠.[٣] رجال الطوسى ، ص ٣٤٣، ش ٥١٠٩ .[٤] الرجال، ابن الغضائرى، ص ٩١، ش ١٢٧.