الغضائرى بضعفه و شهادة ابن فضّال بأنّه كذّاب. [١] ناگفته نمانَد كه توصيف وى به «هاشمى»، به خاطر آن است كه وى مولاى يكى از نواده هاى ابن عبّاس است. چنانچه نجاشى گفت : همان گونه كه عموى وى «عبدالرحمان بن كثير» نيز توصيف به «هاشمى» را به همين خاطر يا به خاطر مولاى امام باقر عليه السلام بودن دارد (براساس اختلافى كه در گزارش درباره وى وجود دارد)، حال «مولى» در اين جا به معناى برده آزاد شده است و يا پناهنده ملحق شده، نياز به تحقيقى ديگر دارد . ٥ . عبد الرحمان بن كثير وى نيز از ديدگاه رجالى، فردى ضعيف به شمار مى رود . نجاشى در مورد وى مى گويد : عبدالرحمان بن كثير الهاشمى مولى عبّاس بن محمّد بن على بن عبد اللّه بن العبّاس ، كان ضعيفا غمز أصحابنا عليه وقالوا كان يضع الحديث ... و له كتاب فدك و كتاب الأظلّة كتاب فاسد مختلط. [٢] شيخ طوسى در مورد وى نيز مدح و ذمّ و توثيق و تضعيف ندارد و فقط طريق خود به كتاب وى را ارائه نموده است . مرحوم آية اللّه خوئى نيز در مورد وى چيزى شبيه همان را كه درباره «على بن حسّان هاشمى» مطرح كرد، بيان مى دارد و تضعيف نجاشى را بر توثيق عام وقوع در اسناد كامل الزيارات، مقدّم مى دارد .

حديث هشتم

هشتمين حديث مورد بحث (كه همان حديث چهل و پنجم باب است) سندش

[١] معجم رجال الحديث ، ج ١١، ص ٣١٢ .[٢] رجال النجاشى، ص ٢٣٤، ش ٦٢١.