در احاديث الكافى ، آمده است كه آيات و نشانه هاى معجزه گر پيامبران ، مانند : عصاى موسى، انگشتر سليمان و پيراهن يوسف ، به عنوان مواريث امامت نزد امامانْ موجود است. [٣] امام محمّد باقر عليه السلام مى فرمايد: كانَت عَصا مُوسى لآِدَمَ عليه السلام فَصارَت إلى شُعَيبٍ ثُمَّ صارَت إلى مُوسى بن عِمرانَ و إنَّها لَعِندَنا وَ إنَّ عَهدى بِها آنِفاً و هِىَ خَضراءُ كَهَيئَتِها حِينَ انتُزِعَت مِن شَجَرَتِها و إنَّها لَتَنطِقُ إذا استُنطِقَت ... . [٤] همو در كلامى ديگر ، فرموده است : خَرَجَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام ذاتَ لَيلَةٍ بَعدَ عَتَمَةٍ وهُوَ يَقُولُ هَمهَمَةً هَمهَمَةً و لَيلَةً مُظلِمَةً خَرَجَ عَلَيكُمُ الإمامُ عَلَيهِ قَميصُ آدَمَ و فى يَدِهِ خاتَمُ سُلَيمانَ و عَصا مُوسى عليه السلام . [٥]

٥. نشان دادن معجزه توسّط امام براى اثبات امامت خود

امام براى اثبات امامت خود و گاه در برابر مدّعيان دروغين امامت ـ به عنوان نشانه صدق ـ معجزه نشان مى دهد. مرحوم كلينى ، بابى گشوده است زير عنوان «بابُ ما يُفصَلُ بِهِ بينَ دَعوى المُحِقِّ وَ المُبطِلِ فى أمرِ الإمامَةِ» . در اين باب ، نوزده حديث نقل شده است ، از جمله ، گواهى

[١] همان ، ص ٤٤١ .[٢] ر. ك : همان جا (بابُ ما عِندَ الأئِمَّةِ مِن آياتِ الأَنبِيَاءِ عليهم السلام ) . در اين باره ، شيخ مفيد نيز در الإرشاد (ج ٢ ، ص ١٨٦ ـ ١٨٧) احاديثى نقل كرده است.[٣] چنان كه مى دانيم ، بر پايه احاديث ، مواريث علمى و نشانه اىِ انبيا و اوصياى گذشته ، به پيامبر خاتم و توسط آن حضرت ، به امير مؤمنان عليه السلام و به همين ترتيب ، به امامان بعدى رسيده است.[٤] الكافى ، ج ١ ، ص ٢٣١.[٥] همان ، ص ٢٣١ .