دادن حجر الأسود به امامت امام سجاد عليه السلام در مقابل ادّعاى محمّد بن حنفيه [١] و گواهى دادن عصاى امام محمّد تقى عليه السلام در پى درخواست نشانه امامت از سوى يحيى بن اكثم : فَقُلتُ عَلامَةً فَكانَ فى يَدِهِ عَصا فَنَطَقَت وَ قالَت إنَّ مَولاىَ إِمامُ هذا الزَّمانِ و هُوَ الحُجَّةُ . شايد با نظر به اين گونه احاديث است كه شيخ مفيد در گفتار سوم أوائل المقالات ، ديدگاه اماميه را درباره صدور معجزه از امام ، اين گونه گزارش كرده است : و اتفَقَت الإمامية عَلى أن الإمامَة لا تثبِت مَعَ عَدَم المُعجَز لِصاحِبها إلا بالنص عَلى عَينِه و التوقيف . [٢] بسيارى از متكلّمان ، مانند سيد مرتضى، ابو الصلاح حلبى، ابن نوبخت ، راوندى، محقّق حلّى و علّامه حلّى ، نص الهى بر زبان پيامبر و اظهار معجزه را دو راه شناخت امام معصوم دانسته اند. [٣] برخى نيز اساسا اختصاص امام به آيات و كرامات را به عنوان يكى از صفات امام ، واجب شمرده اند. [٤]

٦. وقوع معجزات از ائمّه عليهم السلام [٥]

در الكافى ، احاديث بسيارى كه متضمّن معجزات امامان هستند ، فرادست خوانندگانْ نهاده شده است كه در اين جا به ذكر دو نمونه بسنده مى كنيم. ابوبصير مى گويد:

[١] ر. ك : همان ، ص ٣٤٨.[٢] أوائل المقالات ، ص ٣٩.[٣] شرح جمل العلم والعمل، ص ١٩٩؛ تقريب المعارف، ص ١٧٤ ؛ الياقوت، ص ٧٧ ؛ عجالة المعرفة، ص ٣٨ ؛ المسلك فى اُصول الدين، ص ٢١٠ ؛ نهج الحق و كشف الصدق، ص ١٦٨.[٤] قواعد المرام، ص ١٨٢.[٥] شيخ مفيد نيز در الإرشاد ، نمونه هاى فراوانى از معجزات و اخبارهاى غيبى امامان را گزارش كرده است. براى نمونه ، پس از نقل مواردى از پيشگويى هاى راستين امير مؤمنان مى گويد: «و الذى كان من أمير المؤمنين عليه السلام من هذا الجنس ما لا يستطاع إنكاره إلا مع الغباوة و الجهل و البهت و العناد» (الإرشاد ، ج ١ ، ص ٣٣٢ . نيز ر . ك : همان، ج ٢ ، ص ١٨٦).