أمر بصدقة أو معروف أو إصلاح بين الناس وقال : ولا تؤتوا السفهاء أموالكم التى جعل اللّه لكم قياما وقال : لا تسألوا عن أشياء إن تبد لكم تسؤكم . [١] يا حديثى از امام صادق عليه السلام كه فرمود: ما من أمر يختلف فيه اثنان إلّا وله أصل فى كتاب اللّه عز و جل ولكن لا تبلغه عقول الرجال. [٢] يا در حديث ديگرى كه در آن ، با اشاره به آنچه مردم ، آن را به عنوان قرآن مى شناختند فرمود: كتاب اللّه فيه نبأ ما قبلكم وخبر ما بعدكم وفصل ما بينكم ونحن نعلمه. [٣] در حديث ديگرى نيز مى فرمايد : إن اللّه ـ تبارك وتعالى ـ أنزل فى القرآن تبيان كل شى ء حتّى و اللّه ما ترك اللّه شيئا يحتاج إليه العباد ، حتّى لا يستطيع عبد يقول : لو كان هذا اُنزل فى القرآن إلّا وقد أنزله اللّه فيه . [٤] آنچه در اين چند حديثْ به عنوان قرآن و كتاب خدا و رواياتى نظير آنها (از جمله ده حديث موجود در باب مذكور از كتاب الكافى آمده، ناظر به همان چيزى است كه آن زمان ، به عنوان قرآن منتشر شده بود و نزد مردم آن زمان ، به عنوان قرآن شناخته شده بود و گرنه معنا نداشت كه به مردم بگويد هر چه من گفتم ، مدرك آن را از قرآن بخواهيد و يا اصل همه احكام در قرآن هست و يا بگويد آنچه مردم (در معارف و احكام دين) نياز داشتند ، خداوند در قرآن بيان داشته ، تا عذر و بهانه اى براى عمل نكردن به احكامش براى كسى باقى نمانَد و مقصودش قرآنى اختصاصى ، با متنى فراتر از آنچه در دست مردم است باشد.

[١] همان ، ج ١ ، ص ٦٠ ، ح ٥ .[٢] همان ، ح ٦ .[٣] همان ، ص ٦١ ، ح ٩ .[٤] همان ، ص ٥٩ ، ح ١ .