بالسنّة فإنّهم لن يجدوا عنها محيصا. [١] فرمايش امام باقر عليه السلام در نامه اش به سعد الخير نيز به وقوع همين معنا اشاره دارد ، آن جا كه مى فرمايد : وكان من نبذهم الكتاب أن أقاموا حروفه وحرّفوا حدوده فَهُم يروونه ولا يرعونه والجهّال يُعجبهم حفظهم للرواية والعلماء يحزنهم تركهم للرعاية . [٢] و نيز در حديث ديگرى ، در مقام تقسيم بندى قاريان قرآن به سه گروه مى فرمايد: ورجل قرأ القرآن فحفظ حروفه وضيّع حدوده وأقامه اقامة القدح . [٣] تمامى فرقه هاى مسلمان ، اتّفاق نظر دارند بر وقوع چنين برداشت هايى از طرف گروه هاى انحرافى كه اجماع بر انحراف آنهاست . روايات بسيارى كه در زمينه نهى از تفسير به رأى در مورد قرآن وارد شده نيز ناظر به همين معناست .

٢ . تحريف به معناى تغيير در برخى حروف و حركات

از اين گونه تحريف ، به «اختلاف قرائات» تعبير مى شود . در اين جا به اجمال مى پذيريم كه قرآن ، قرائت هاى فراوانى دارد ، در حالى كه آنچه مسلّم است و از طرف بزرگان و علماى تمام فرقه هاى اسلامى پذيرفته شده ، اين است كه قرآن ، با يك قرائت نازل شده و اين اختلافات جزئى ، در برخى موارد ، از طرف قاريان (قرّاء) صورت گرفته است . به اين مطلب در برخى احاديث نيز تصريح شده است، مانند حديثى از امام باقر عليه السلام كه مى فرمايد : إنّ القرآن واحد نزل من عند واحد ولكنّ الاختلاف يجى ء مِن قِبَلِ الرواة . [٤]

[١] همان ، نامه ٧٧ .[٢] الكافى ، ج ٨ ، ص ٥٣ ، ح ١٦ .[٣] همان ، ج ٢ ، ص ٦٢٧ ، ح ١ .[٤] همان ، ص ٦٣٠ ، ح ١٢ .