مطرح است . ما در اين نوشته ، برآنيم تا به يارى پروردگار ، اين بحث را بيان كنيم كه آيا چنين ادعايى را در مورد اين روايات مى توان پذيرفت؟ اين روايات به لحاظ اعتبار سندى ، در چه جايگاهى قرار دارند و بر فرض مقبول بودن سند آنها ، آيا مفهوم اين روايات ، همان تحريف است كه ادّعا شده و يا چيز ديگرى را مى خواهد بگويد؟ مؤلّف كتاب از اين احاديث ، چه مفهومى را برداشت نموده است؟ قبل از وارد شدن به بحث ، ناچاريم به طرح برخى مفاهيم كلى بپردازيم :

يك . كليّات (مفاهيم)

الف . معناى لغوى تحريف

تحريف در لغت ، به معناى منحرف كردن چيزى از مسير و جهت اصلى خود آمده است . در معجم مقاييس اللغة ، ذيل مادّه «حرف» چنين آمده است : الحاء والراء والفاء ثلاثة اُصول : حدّ الشَّى ء والعدول وتقدير الشَّى ء ... والأصل الثانى : الانحراف عن الشى ء . يقال انحرَفَ عنه ، يَنحرِف انحرافا . وحرَّفتُه أنا عنه ، أى عَدَلتُ به عنه ... وذلك كتحريف الكلام وهو عَدلُه عن جِهته . [١] در لسان العرب نيز آمده است : تحريف الكَلِم عَن مواضِعِه : تغييره . [٢]

ب . معناى اصطلاحى تحريف

تحريف در اصطلاح ، به معانى مختلفى به كار رفته است كه البته هيچ يك از آنها ،

[١] معجم مقاييس اللغة ، ج ٢ ، ص ٤٢ .[٢] لسان العرب ، ج ٩ ، ص ٤٣ .