اين بيت ، با اندك تغييراتى ، در ديوان كُثَيِّر عزّة چنين آمده است : وقد علمتْ بالغَيْبِ اَنْ لن اودّها إذا هى لم يكرمْ علىّ كريمُها . [١] ٢٣ . آن گاه كه قريش براى مقابله با مسلمانان در جنگ بدر ، برخى از اعضاى خاندان عبدالمطلب را با خود همراه كردند ، يكى از آنان ، طالب بن ابى طالب بود كه با اجبار و اِكراه ، راهى جنگ شد ؛ ولى در نيمه راه ، از جنگ با مسلمانان ، سرباز زد و اين ابيات را سرود : يا ربّ اِمّا يغزونْ بطالبْ فى مِقْنبٍ من هذه المقانبْ فى مقنب المُغالب المُحارِب بِجَعْله المسلوبَ غيرَ السالبْ . وَجعْلِه المغلوبَ غيرَ الغالبْ [٢] يعنى : خدايا! اگر طالب (بن ابى طالب) با اين جنگجويان همراه گشت و به گروه آنان پيوست ، تو كارى كن كه آنان شكست بخورند و غارت زده باشند نه غارتگر ، و شكست خورده باشند ، نه چيره . ابن هشام (م ٢١٣ ق) در سيره خود ، اين واقعه و ابيات را با اندك تغييرى آورده است . [٣] ابن اثير نيز مى افزايد كه هيچ اثرى از طالب بن ابى طالب به دست نيامد . او نه در ميان كشتگان بود ، نه در ميان اسيران و نه در ميان آنان كه به مكّه بازگشتند . [٤] علّامه مجلسى نيز روايت هاى گوناگون ابيات و ماجرا را بيان كرده است . [٥] ٢٤ . حضرت فاطمه صدّيقه عليهاالسلام پس از فوت پيامبر صلى الله عليه و آله اين بيت ها را خواند :

[١] ديوان كُثيّر عزّة ، ص ٢٠٧ .[٢] الكافى ، ج ٨ ، ص ٣٧٥ .[٣] السيرة النبوية ، ج ٢ ، ص ٢٧١ .[٤] الكامل فى التاريخ ، ج ١ ، ص ٥٢٩ .[٥] ر. ك : مرآة العقول ، ج ٢٦ ، ص ٥٦١ ـ ٥٦٢ .