مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٥٤٠

٣ . نيز همو سروده است : و مِنّا اِمامُ المتّقينَ محمّدٌ وحمزةُ مِنّا والمُهذَّبُ جعفرُ ومِنّا علىٌّ صِهْرُهُ وابْنُ عَمِّهِ وفارِسُه ذاكَ الامامُ المطهّرُ . [١] يعنى : پيشواى پارسايان ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، از ماست و حمزه و جعفر پاك (طيّار) از خاندان ماست . على عليه السلام ، داماد و عموزاده پيامبر ، از ماست ؛ همان پيشواى پاك و يكّه تاز ميدان . ٤ . امام صادق عليه السلام به اين سروده ، استشهاد فرمود : منّتْكَ نفسُكَ فى الخَلاءِ ضَلالا . [٢] اين كلام ، مصرعى از سروده اخطل است در هجو جرير ، و تمام بيت اين است : فانْعَقْ بضَأنِكَ ـ يا جريرُ ـ فاِنّما منّتْكَ نفسُكَ فى الخَلاء ضَلالا . [٣] يعنى : اى جرير ، گوسفندت را فراخوان (به چوپانى مشغول شو) ؛ زيرا كه نفست ، تو را با آرزوهاى باطل ، فريفته (يا در خلوت ، به تو وعده هاى محال داده است) . اين مَثَل ، در جايى به كار مى رود كه انسانى ضعيف ، بخواهد بر انسانى توانا چيره گردد . [٤] ٥ . امام صادق عليه السلام در دفاع از ايمان جناب ابوطالب ، عموى پيامبر صلى الله عليه و آله ، به اين سروده وى استشهاد كردند : ألم تَعْلَموا أنّا وجدْنا محمدا نبيّا كموسى خُطَّ فى أوّل الكُتْبِ؟ [٥] يعنى : آيا نمى دانيد كه ما ، محمّد صلى الله عليه و آله را پيامبرى چونان موسى يافتيم كه نامش در كتاب هاى پيشين ، ياد شده است ؟