اميدبخش و راه گشا از پيشوايان دين درباره پيشگيرى از بيمارى ها و اختلالات روانى و شخصيتى ، پايان مى بخشد. مؤمن (يعنى شخصيت سالمِ اسلامى و قرآنى) براى آن كه بتواند در فراز و نشيب هاى زندگى ، ايمان خود را محكم سازد و رشد دهد، بايد پيوسته با خداوند حكيم و ارزش آفرين ، پيوند داشته باشد و اين ، فراهم نمى شود جز با نيايش هاى عارفانه و خالصانه با حضرت حق و تلاوت همراه با تدبّر آيات قرآن. از اين رو ، مؤلّف دانشمند و تيزبين الكافى ، كتاب هاى دعا و قرآن را به دنبال كتاب ايمان و كفر ، فراهم آورده و مرتّب ساخته است. دانستن و رعايت كردن آداب معاشرت، شخصيت انسان مؤمن را زينت مى دهد ؛ امّا آيا برخوردارى از مهارت هاى اجتماعى مى تواند بدانديشى و بيماردلى را از بين ببرد؟ كلينى با آوردن كتاب العشره ، در پايان اصول الكافى به اين پرسش پاسخ منفى مى دهد. آداب ، زينت اعمال اند و نه سازنده آنها. اين ، همان نظام فكرى و تربيتى باطلى است كه در عصر مدرنيته مى بينيم ، مهارت ها و آداب اجتماعى ، سرلوحه زندگى و نشانگر شخصيت متعادل است و باورهاى دينى و توحيدى ، حقيقت هاى فراموش شده حيات فردى و اجتماعى! شايان ذكر است كه بگوييم مرحوم مجلسى ، كتاب ايمان و كفر بحار الأنوار (مجلدات ٦٧ تا ٧٦) را با همان عنوان و تقريباً ترتيب اصول الكافى ، تنظيم كرده است.