مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٣٧٠

يك . نادر بودن رفتار به لحاظ آمارى؛ دو . انحراف از هنجارهاى جامعه ؛ سه . پريشانىِ شخص ؛ چهار . ناتوانى يا كژكارى . مراد آنها از ناتوانى ، اشكال در برخى از حيطه هاى مهم زندگى ، مانند كار يا روابط بين فرد است. ٤ . نويد، [١] راتوس [٢] و گرين ، [٣] در كتاب روان شناسىِ نابه هنجارى در جهان متغيّر ، [٤] توضيح مى دهند كه : همه ما گاهى افسرده يا مضطرب مى شويم. آيا احساسات ، غير عادى است؟ اضطراب به هنگام مصاحبه شغلى يا امتحان نهايى ، كاملاً طبيعى است. افسرده شدن پس از مرگِ يكى از عزيزان يا شكست در يك موقعيت شغلى مهم نيز طبيعى است. پس چه موقع ، رفتارى را مى توان نابه هنجار ناميد؟ پاسخ اين است كه اضطراب و افسردگى ، وقتى هماهنگ با موقعيت نيستند ، غير عادى به حساب مى آيند ، مانند افسرده شدن به هنگام به دست آوردن نمره اى خوب و عالى و يا احساس وحشت در يك آسانسور يا مركز خريد! از سوى ديگر ، شدّت مشكل نيز نشانگر نابه هنجارى رفتار است. طبيعى است كه پيش از مصاحبه شغلى ، مضطرب باشيد ؛ امّا نه اين كه آن اندازه وحشت زده بشويد كه گويى قلبتان از سينه بيرون مى آيد! مؤلّفان كتاب، آن گاه ، ملاك هاى زير را براى تعيين نابه هنجارى توصيف مى كنند : يك . غير عادى بودن [٥] (ديدن و شنيدن چيزهايى كه ديگران نمى بينند و