چنانچه گفته شد، در اين باب، تعداد ٩٢ حديث آمده است كه در سيزده حديث از اين تعداد، عبارتى با مضمون «هكذا نزلت» و يا «هكذا نزل بها جبرئيل عليه السلام » و مشابه آن آمده است . البته از قرار گرفتن اين سيزده حديث، در كنار ٧٩ حديث ديگر ـ كه همه آنها گونه اى تفسير از آيات مربوط به ولايت و امامت را مطرح مى كنند ـ ، نمى توان سياقى براى آنها درست كرد و چيزى شبيه سياق آياتى از قرآن را كه در كنار هم قرار مى گيرند و درباره يك موضوع هستند و به فهم آيه كمك مى كند، ادّعا كرد؛ امّا انسان، اطمينان پيدا مى كند كه اين احاديث، با يكديگر همسو هستند و جهت صدور آنها نيز ارائه يك مطلب است: تفسير برخى از آيات قرآن، به امر ولايت و تعيين مصداق آن . پس اين سيزده حديث نيز مانند ديگر احاديث باب ـ كه تعداد آنها چند برابر است ـ ، در صدد ارائه تفسير آياتى هستند كه در ضمن آنها آمده اند و نمى خواهند بگويند كه قسمتى از آيه، دچار تحريف به نقصان شده است .

دو . در تعارض بودن غير از اين معنا، با برخى از مسلّمات دين

در معناى اين احاديث، دو احتمال مى رود: يكى همان كه طرح شد و مفصّل درباره آن صحبت شد؛ يعنى دلالت اين احاديث بر اين كه آيات، همراه تفسير آنها نازل شده و مطالبى كه در اين سيزده حديث آمده، مثل مطالبى است كه در ديگر احاديث اين باب يا ابواب ديگر و يا كتب ديگر، به طور پراكنده يا يك جا در تفسير برخى آيات آمده و در اين جا فقط به خاطر حسّاسيت موضوع ولايتْ تصريح شده به اين كه اين تفسير، از ناحيه خدا بوده، نه از طرف شخص پيامبر صلى الله عليه و آله يا خود ائمّه عليهم السلام و با ميل