حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٩٦ - الف مصادر حديثى شيعه

در نتيجه، هشت روايت غير مكرّر در منابع شيعى، منقول است.

ثانياً: از اين سيزده حديث:

يازده حديث به امام صادق عليه السلام منتهى مى‌شود.

يك حديث به «احدهما» ختم مى‌گردد كه با توجه به تكرارى بودن مضمونش، آن هم به امام صادق عليه السلام مى‌رسد.

يك حديث نيز به امير المؤمنين عليه السلام مى‌رسد كه البته ايشان آن را از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌فرمايد.

در نتيجه، يك روايت به پيامبر صلى الله عليه و آله و دوازده روايت به امام صادق عليه السلام مى‌رسد.

ثالثاً: از اين سيزده روايت:

چهار حديث (٤، ٥، ١٢، ١٣) بدون سلسله سند و نُه روايت ديگر با سلسله سند، نقل شده‌اند. گفتنى است كه حديث چهار و پنج كه شيخ صدوق، آنها را در كتاب من لايحضره الفقيه، بدون سند آورده، در كتاب علل الشرائع، با ذكر سلسله سند آورده است.

با توجّه به مطلبى كه در بند اوّل گذشت- كه اين سيزده روايت، در نهايت و پس از حذف مكررات، به هشت حديث مى‌رسد-، مى‌توان گفت كه از اين هشت حديث، دو روايت دوازده و سيزده، بدون سلسله سند و شش روايت با سلسله سند، منقول است. اين هشت روايت، عبارت‌اند از احاديث: ١، ٢، ٣، ٤، ٥، ٦، ١٢ و ١٣.

شرح طُرُق اين هشت حديث چنين است:

روايت نخست داراى سه سند است (احاديث ١، ١٠ و ١١):

كلينى‌-) محمّد-) احمد-) ابن محبوب‌-) جميل بن صالح‌-) ابان‌بن تغلب‌-) امام صادق عليه السلام.

على بن ابراهيم‌-) پدر-) على بن مهزيار-) علام‌-) بعض اصحابه‌-) امام صادق عليه السلام.

على بن ابراهيم‌-) محمّد بن ابى عبد اللَّه سهل‌-) حسن بن محبوب‌-) جميل بن صالح‌-) ابان بن تغلب‌-) امام صادق عليه السلام.

روايت دوم، داراى يك سند است (حديث ٢):