حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٧٦ - مقدمه مصحح

٢٢. شرح حديث من عرف نفسه، امام محمّد غزالى.[١] ٢٣. القول الأشبه فى حديث من عرف نفسه، جلال الدين أبو بكر سيوطى.[٢] ٢٤. نقطة الوحدة در معنى من عرف نفسه، شيخ أبو اسحاق (تركى).[٣] ٢٥. معنى من عرف نفسه، امام محمّد غزالى (تركى).[٤] ٢٦. رساله قبس المقتبس، ملّا حبيب شريف كاشانى.[٥] بجز رساله‌هاى مستقل، شروح ضمنى نيز بر اين حديث، بسيار است كه به برخى از آنان اشاره مى‌شود:

١. صد كلمه، رشيد الدين وطواط (كلمه ششم، ص ٥- ٦).

٢. الميزان فى تفسير القرآن، علّامه طباطبايى (ج ٦ ص ١٦٩- ١٧٦).

٣. صد كلمه، علّامه حسن حسن‌زاده آملى (كلمه ٢٦).

٤. هزار و يك نكته، علّامه حسن حسن‌زاده آملى (نكته ١٠٥، ١٢٨ و ٥٤١).

رساله‌اى كه در اين جا تصحيح و عرضه مى‌گردد، نوشته سيد محمّد مهدى بن محمّد جعفر موسوى تنكابنى، از عالمان قرن‌سيزدهم هجرى است كه‌حدود ١٢٨٠ ق، وفات يافته است. وى در آخر كتاب خلاصة الأخبار، نوشته‌هايش رادر ٥٧ عنوان، معرّفى كرده است‌[٦] كه از ميان آنها تنها خلاصة الأخبار،[٧] در سال ١٢٧٥ ق، تذكرة الصيغ،[٨] در

[١]. همان، ص ١٤٦

[٢]. اين رساله، ضمن« الحاوى للفتاوى»، بارها چاپ شده است

[٣]. فهرست نسخ خطّى كتاب خانه آية اللَّه مرعشى، ص ١٥٠

[٤]. همان، ص ١٤٩

[٥]. اين رساله، در فصل‌نامه علوم حديث، ش ٤، ص ١٢٥، به چاپ رسيده است

[٦]. بزرگان تنكابن، ص ٢٥٦

[٧]. الذريعة، ج ٧، ص ٢١٠

[٨]. همان، ج ٤، ص ٣٩