حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٦٠ - سه محمود ابو ريه(م ١٩٧٩ م)

على السنّة النبويّة أو دفاع عن الحديث (١٩٥٧ م/ ١٣٧٧ ق) و ديگرى كتاب أبو هريرة شيخ المضيرة (١٩٦٣ م/ ١٣٨٣ ق).[١] وى، آرايى نو در اين دو اثر، ارائه كرد كه بازتاب‌هاى بسيارى داشت و مورد انتقادهاى علمى و هجمه‌هاى اعتقادى قرار گرفت. برخى از آراى وى چنين است:

١. او براى حديث در امور دنيايى، جايگاهى قائل نيست‌[٢] و حتّى در امور دينى نيز جايگاه حديث را پس از قرآن و سنّت عملى مى‌داند؛[٣] ٢. وى، به تأخير در كتابت حديث، اعتقاد داشته، آن را زمينه‌ساز بسيارى از مشكلات در احاديث مى‌داند؛[٤] ٣. وى، بر اين باور است كه بسيارى از احاديث، به صورت نقل به معنا، به ما رسيده‌اند؛[٥] ٤. وى، معتقد است كه جعل و وضع از سوى امويان و عباسيان و نيز ورود اسرائيليات و مسيحيات، روايت‌ها را آسيب‌پذير ساخته‌اند؛[٦] ٥. به اعتقاد وى، كتاب‌هاى صحيح البخارى و صحيح مسلم، داراى روايت‌هاى ضعيف‌اند و اين دو كتاب را قابل انتقاد مى‌داند؛[٧] ٦. وى، معتقد است كه روايات صحابه نيز بايد مورد نقّادى و سنجش قرار گيرند و نمى‌توان از عدالت و وثاقت همه آنان دفاع كرد؛[٨]

[١]. اين كتاب با نام: بازرگان حديث، توسط آقاى محمّد وحيد گلپايگانى، به فارسى ترجمه شده و در سال ١٣٤٣ ش، از سوى كتاب‌فروشى محمّدى، منتشر شده است

[٢]. اضواء على السنّة النبويّة، ص ١٢

[٣]. همان، ص ١٥

[٤]. ر. ك: همان، ص ٩ و ٢٣١

[٥]. ر. ك: همان، ص ٨ و ٥٠- ٧٠

[٦]. همان، ص ٩١

[٧]. ر. ك: همان، ص ٢٧٢- ٢٨٩

[٨]. ر. ك: همان، ص ٣١٢- ٣٣٢