حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٤٧ - اجازه نامه ها

معاصران يا بالعكس است و اين امر، در قبول يا ردّ احاديث و اقوال رسيده از ايشان، از جهت اطمينان به وثاقت يا عدم وثاقتشان، تأثير بسزايى دارد؛

٤. در بخشى از اجازات، نكته‌هاى ارزنده علمى و فرهنگى فراوانْ نهفته است كه مى‌تواند در جهت شناخت تاريخ و محيط و اوضاع علمى و اجتماعى و سياسى عصر دانشمندان و راويان، از جوانب مختلف، مفيد و سودمند باشد؛

٥. در اجازه روايت حديث، اتّصال سند اخبار، به كانون وحى و معدن علم و حكمت (يعنى حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و ائمه معصومان عليهم السلام)، از فوايد و نتايج مهم شمرده مى‌شود؛

٦. در اجازه كتاب، احراز صحّت نسبتِ نوشته‌اى به مؤلّف آن و اعتماد بر آثار گذشتگان، قابل توجّه و داراى اهميت است.[١] حاصلْ آن كه بررسى اجازه‌نامه‌ها و كتب اجازات، در شناخت زندگى پيشوايان حديث و راويان و استادان و شاگردان ايشان- كه مهره‌هاى اين زنجيره‌هاى حديثى به شمار مى‌روند- و همچنين اطلاع از كتاب‌ها و اسنادى كه در دست داشته‌اند و برخى آگاهى‌هاى تاريخى و اجتماعىِ پراكنده كه معمولًا در ضمن اين اجازات و اجازه‌نامه‌ها ثبت است، بسى سودمند خواهد بود. از اين نگاه، اجازه‌نامه‌ها، اسنادِ تاريخى- فرهنگىِ پر اهميتى هستند كه نه فقط براى حديث‌پژوهان، بلكه براى عموم محقّقان حوزه فرهنگ، سودمندند.

[١]. دايرة المعارف تشيّع، ج ١، ص ٤٦٩- ٤٧٠