حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٣٧ - مراكز حديثى شيعه، فعاليت ها و بايسته ها

مراكز حديثى شيعه، فعاليت‌ها و بايسته‌ها[١]

يكم. ترديدى نيست كه امروزه، تاريخ، بستر تمامى مطالعات و پژوهش‌هاست.

اگر پيش‌تر، تاريخ را رشته‌اى در كنار ساير رشته‌ها تلقّى مى‌نمودند و تنها از آن، تبيين رخدادها و شرح احوال، آن هم در دايره‌اى محدود، انتظار مى‌رفت، امروز، مطالعه و تحقيق در حوزه علوم، فرهنگ، تمدّن و اديان، ارتباط وثيقى با تاريخ پيدا كرده است.

بر همين پايه، مطالعات و پژوهش‌هاى حديثى و نيز علوم حديثى، از اين قاعده، مستثنا نيستند. تاريخ حديث و تاريخ علوم حديث را بايد بسيار جدّى گرفت؛ چه در پى دستيابى به حديث، به عنوان متون دينى و مقدّس باشيم- كه نگاه غالب و صحيح اين است- و چه به عنوان ميراث مسلمانان بدان نگريسته شود. به هر رو، آگاهى از تحوّلات و رخدادهاى گذشته، در درك و تصوّر درست از حديث، ضرورت دارد.

اگر به تاريخ حديث و علوم حديث، به عنوان شاخه‌اى از خانواده علوم حديث بنگريم، عرصه‌ها و قلمروهايى را در پيش‌رو داريم؛ مانند:

١. بررسى ادوارى و زمانى رخدادهاى حديثى؛

٢. بررسى مكانى و جغرافيايى رخدادهاى حديثى؛

٣. بررسى جريان‌ها و منهج‌هاى حديثى؛

[١]*. اين مقاله، پيش از اين، در فصل نامه علوم حديث( ش ٣٣) منتشر شده است