حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٤٣ - مؤلفات امام صادق عليه السلام

دمشق، در دوازده ورق (ش ١٠٠٤٢) وجود دارد.[١] ٤٢. رسالة لجعفر بن محمّد الصادق فى الكيمياء. اين اثر، نسخه‌اى در كتاب‌خانه ظاهريه (ش ٨٠) دارد كه در سال ١٠١٤ و ١٠١٥ ق، كتابت شده است و بروكلمان نيز نسخه‌اى در كتاب‌خانه نور عثمانيه در تركيه (ش ٣٦٣٤)، معرفى كرده است.

در آغاز رساله، آمده است:

هذه الرسالة لجعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام.[٢]

٤٣. الرسالة المفضّلية والاتّكال على بارئ البريّة. نسخه‌اى به خطّ بديع آل غانم دارد كه در سال ١٣٨٣ ق، در پنج ورق، كتابت شده است و نسخه آن در فهرست مصادر الفرق الإسلامية (ج ١، ص ١١٥) معرّفى شده است.[٣] ٤٤. الصراط. اين اثر، در سال ١٣٨٤ ق، به خط شعبان بن فاضل، استنساخ شده و نسخه آن، در فهرست مصادر فرق (ج ١، ص ١١٥) معرفى شده است.[٤] [١٦]

٤٥. الهفت و الأظلة يا الهفت الشريف. اين اثر در سال ١٩٦٠ م، با تحقيق عارف تامر و به سال ١٩٧٧ م، با تحقيق مصطفى غالب، در لاذقيه، به چاپ رسيده است.[٥] ٤٦. مصباح الشريعة. اين اثر، به نام امام صادق عليه السلام مشهور است؛ ولى اختلاف نظرهاى بسيارى در انتسابش وجود دارد. علّامه امين، آن را در شمار مؤلّفات امام صادق عليه السلام آورده است.[٦] گروهى مانند سيّد بن طاووس، كفعمى، شهيد ثانى، فيض كاشانى و حاجى‌

[١]. همان‌جا

[٢]. همان، ص ١٥٤

[٣]. همان‌جا

[٤]. همان‌جا

[٥]. همان‌جا

[٦]. أعيان الشيعة، ج ١، ص ٦٦٨