حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٦٦ - ٢ بازيابى

كامل و بيشترى، وضعيت آنها روشن گردد، مانند ارتباط كتاب فى علوم القرآن با كتابٌ أملى فيه ستّين نوعاً من علوم القرآن، و كتاب السنن و القضايا و الأحكام با كتاب فى الفقه، و ....

در اين زمينه، مى‌بايد از كهن‌ترين مصادر آغاز كرد و در نسبت دادن، آنها را ملاك و ميزان قرار داد. اگر از اثرى در منابع و فهرست‌نامه‌هاى كهن، ياد نشد، انتساب آن با ترديد جدّى‌اى مواجه است. بدين ترتيب، در پژوهش، اين سه موضوع اساسى، در اولويت قرار مى‌گيرند:

الف. پژوهش و تحقيق در انتساب؛

ب. تحقيق در كشف و شناسايى منابع جديد؛

ج. بحث و بررسى، نسبت به تداخل عناوين آثار.

٢. بازيابى‌

تعدادى از مكتوبات ياد شده، به صورت كامل، باقى نمانده‌اند و يا در مصادر حديثى، يك جا منقول نيستند؛ ليكن در مصادر حديثى، از آنها نقل مى‌شود، مانند:

كتاب على، صحيفة الرضا، صحيفة على و ....

بازيابى و ارائه مستقلّ اين دسته از آثار، يكى از پژوهش‌هاى جدّى وضرورى در عرصه احياى متون حديثى شيعه است.