٦٠٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش، پيشى گرفت و قلم خشكيد و قَدَر به تحقّق (فرستادنِ) قرآن و تصديق رسولان به، و به خوش بختى از جانب خداوند عز و جلبراى مؤمنان و پرهيزگاران، و به بدبختى براى دروغگويان و كافران، و به ولايت خدا بر مؤمنان و بيزارى او از مشركان، تحقّق يافت.

٦٠٢٦.امام على عليه السلام : كارهاى مردم به بيست و پنج قسمت، تقسيم گرديده است: پنج قسمت آن به قضا و قدر، پنج قسمت آن به تلاش، پنج قسمت آن به عادت، پنج قسمت آن به ذات، و پنج قسمت آن به وراثت مربوط است. آنچه به قضا و قَدَر مربوط است، عمر، روزى، اَجَل، فرزند و پادشاهى است. آنچه به تلاش مربوط است، دانش، نويسندگى، سواركارى و بهشت و دوزخ است. آنچه به عادت مربوط است، خوردن، خوابيدن، راه رفتن، ازدواج و دفع مدفوع است. آنچه به ذات مربوط است، مردانگى، امانتدارى، جود، راستى و معاشرت است. و آنچه به وراثت مربوط است، شكل، تن، اندام، هوش و اخلاق است.

٦٠٢٧.الكافى ـ درباره آفرينش انسان در رحِم ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: « . . . هر گاه چهار ماه از [استقرار نطفه در رحم ]گذشت، خداوند، دو فرشته سازنده را مى فرستد. آن دو مى گويند: پروردگارا! چه مى آفرينى؟ مرد يا زن؟ . آن گاه دستور مى گيرند. سپس مى گويند: پروردگارا! بدبخت است، يا خوش بخت؟ . آن گاه دستور مى گيرند. سپس مى گويند: پروردگارا! اَجَل و روزى اش چگونه است؟ . و هر چيزى همين وضعيّت را دارد» . [امام عليه السلام ]از اين گونه موارد چيزهايى را شمرد. و [از جمله،] اين را كه: «[فرشتگان،] پيمان را ميان دو چشمش مى نويسند».