دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٤

حاصل شد و ده [شب] افزود، تا آن كه مهلت مقرّرِ پروردگارش از ابتدا تا انتها در چهل شب به سر آمد . مورد ديگر ، بَدا درباره وارد شدن به سرزمين مقدّس است : «يَاقَوْمِ ادْخُلُواْ الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِى كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّواْ عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُواْ خَاسِرِينَ . [١] اى قوم من! به سرزمين مقدّسى كه خداوند براى شما مقرّر داشته است ، در آييد و به عقب باز نگرديد كه زيانكار خواهيد شد » . امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه مى فرمايد : كَتَبَها لَهُم ثُمَّ مَحاها ، ثُمَّ كَتَبَها لِأَبنائِهِم فَدَخَلوها ، وَاللّه ُ يَمحو ما يَشاءُ ويُثبِتُ وعِندَهُ اُمُّ الكِتابِ . [٢] آن را برايشان نوشت ، سپس محو كرد و آن گاه آن را براى فرزندانشان نوشت و آنان در آن وارد شدند . و خداوند آنچه را بخواهد ، محو و يا اثبات مى كند و اصل كتاب ، در نزد اوست . و نيز مى فرمايد : كانَ في عِلمِهِ أنَّهُم سَيَعصونَ ويَتيهونَ أربَعينَ سَنَةً ، ثُمَّ يَدخُلونَها بَعدَ تَحريمِهِ إيّاها عَلَيهِم . [٣] در علم خدا چنين بود كه آنان نافرمانى مى كنند و چهل سال ، سرگردان مى شوند و آن گاه و پس از آن كه آن را برايشان حرام كرد ، در آن وارد مى شوند . امام صادق عليه السلام در اين دو حديث ، تصريح مى نمايد كه بَدا ، در كتابِ حاوى