٥٨٣٥.امام باقر عليه السلام ـ درباره اين سخن خداى متعال : «و هر كس اَجَلش: همانا نزد خدا ، كتاب هاى معيّنى است كه هر كدام را بخواهد ، مقدّم و هر كدام را بخواهد ، مؤخّر مى سازد . هر گاه شب قدر شد ، خداوند در آن ، هر آنچه را كه تا شب قدر بعدى رُخ مى دهد ، نازل مى كند . اين ، [معناى] سخن خداست كه : «و هر كس اَجَلش فرا رسد، هرگز خدا [آن را ]به تأخير نمى افكند» . هر گاه آن را نازل كند ، نويسندگان آسمان ها مى نويسند و اين ، همان است كه آن را به تأخير نمى اندازد .

٥٨٣٦.امام صادق عليه السلام : همانا خداوند عز و جل محمّد صلى الله عليه و آله را به آنچه در دنيا بوده است و به آنچه تا پايان دنيا خواهد بود ، آگاه ساخته و او را از كارهاى حتمى آن ، باخبر نموده است ؛ ولى آگاهى از بقيّه كارها را از او استثنا كرده است .

٥٨٣٧.الغيبة ، طوسى ـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ: از امام صادق عليه السلام ـ در حالى كه بَداى مربوط به خدا را بيان مى كرد ـ شنيدم كه فرمود : «در آنچه خدا به فرشتگان ، و فرشتگان به فرستادگان ، و فرستادگان به آدميان رسانده اند ، بَدا نيست . از جمله كارهاى حتمى ، اين است كه اين فرزندم پس از من ، قائم است و بر امر امامت ، قيام خواهد كرد» .

ر . ك : ص ١٤١ (قضا و قدر محتوم و موقوف) .