دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧
٥٨٢١.امام صادق عليه السلام : خداوند، حكمى ننمود كه خشنودى مؤمن را در پى داشته باشد، جز اين كه خير او را در آن قرار داد .
٥٨٢٢.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل فرمود : «بنده مؤمنم را در چيزى نمى افكنم، جز اين كه آن را برايش خير قرار مى دهم . پس بايد به حكم من خشنود ، بر بلاى من شكيبا ، و براى نعمت هاى من، سپاس گزار باشد . اى محمّد! او را جزو راستانِ نزد من بنويس» .
٥٨٢٣.امام صادق عليه السلام : اگر ما بينِ مشرق و مغربْ از آنِ مؤمن گردد ، براى او خير است ، و اگر اعضاى بدنش قطعه قطعه شوند ، [باز هم ]براى او خير است .
٥٨٢٤.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل هيچ درى از روزى را بر مؤمن نمى بندد، جز اين كه بهتر از آن را براى او مى گشايد .
٥٨٢٥.امام صادق عليه السلام : در آنچه خداوند عز و جل به موسى بن عمران عليه السلام وحى فرمود [، آمده] : «اى موسى بن عمران! آفريده اى كه نزد من محبوب تر از بنده مؤمنم باشد، نيافريدم ؛ چرا كه او را به چيزى كه برايش خير است، گرفتار ساختم و او را با چيزى كه برايش خير است، آسايش بخشيدم و او را از چيزى كه برايش بد بود، به خاطر چيزى كه برايش خير بود ، باز داشتم، و من به چيزى كه بنده من بدان سر و سامان مى گيرد، داناترم . پس بايد بر بلاى من شكيبا ، براى نعمت هاى من سپاس گزار ، و به حكم من خشنود باشد . او را جزو راستانِ نزد من بنويس ، هنگامى كه مطابق خشنودى من رفتار كرد وفرمان مرا پيروى نمود» .