٥٦٥٨.امام زين العابدين عليه السلام ـ در مناجات انجيليه ـ: او را با ستايش آشكار مى ستايم و به خاطر عطاهايش سپاس مى گزارم . او را مى ستايم ، چون ستايش كسى كه به هدايت او ، توفيق يافته و به دادگرى او اطمينان دارد ... . يافتى و با قدرت ، مسلّط گشتى و حُكم كردى و دادگرى نمودى ، و نعمت بخشيدى و بيش از استحقاق ، عطا كردى .

٥٦٥٩.امام صادق عليه السلام : خدايا! ... تو معبود و سَرور مايى . حُكم تو درباره ما نيكو، و داورى تو درباره ما دادگرانه است . براى ما نيكى را برآورده ساز .

٥٦٦٠.امام صادق عليه السلام : خدايا! ستايش ، از آنِ توست ... . به هر كه بخواهى ، بدون منّتْ عطا مى كنى، و به هر چه بخواهى ، بدون ستم حُكم مى كنى .

٥٦٦١.امام صادق عليه السلام ـ در دعا ـ: اى كه ستم و گناه و جرئتِ ما را مى آمرزد، در حالى كه در حُكمش بر ما ستم روا نمى دارد !

٥٦٦٢.امام صادق عليه السلام ـ در دعا ـ: از تو مى خواهم ... كه حاجتم را روا كنى و دشوارى آن را آسان نمايى و مهمّ آن را كفايتم كنى . اگر چنين كردى ، ستايشْ تو راست ، و اگر چنين نكردى ، [باز هم] ستايشْ تو راست ، كه تو در حُكمت ستم نمى كنى و در داورى ات متّهم و در دادگرى ات ستمگر نيستى .

٥٦٦٣.امام صادق عليه السلام : خدايا! همانا من بنده تو و پسر بنده تو و پسر كنيز تو هستم . اختيار من به دست توست . حُكم تو درباره من دادگرانه ، و داورى تو درباره من نافذ است .