٦٠٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه گمان ببرد كه خداوند به بدى و زشتى امر مى كند، در حقيقت، بر خدا دروغ بسته است و هر كه گمان برد كه خير و شر، بدون مشيّت خدايند، در حقيقت، خدا را از پادشاهى اش بيرون دانسته است و هر كه گمان برد كه گناهان، بدون نيروى خدا انجام مى شوند، در حقيقت بر خدا دروغ بسته است، و هر كه بر خدا دروغ بندد، خداوند، او را به دوزخ مى افكند.

٦٠٦٤.امام على عليه السلام : عمل ها سه گونه اند: واجب ها و فضيلت ها و گناهان. واجب ها، به فرمان و مشيّت و خشنودى و دانش و قَدَر خدايند. بنده بِدانها عمل مى كند و به وسيله آنها از [عذاب ]خداوند، رهايى مى يابد. فضيلت ها، به فرمان خدا نيستند؛ ليكن به مشيّت و خشنودى و دانش و قَدَر خدايند. بنده بِدانها عمل مى كند و با آنها پاداش مى گيرد. گناهان نيز به فرمان و مشيّت خدا و رضايت او نيستند؛ ليكن به دانش و قَدَر خدايند كه آنها را براى وقتشان تقدير (تعيين) مى كند . پس بنده با اختيار خود، آنها را انجام مى دهد. آن گاه خداوند، او را بر پايه آنها كيفر مى دهد؛ زيرا خدا او را از آنها نهى كرده؛ ولى او خود را باز نداشته است.

٦٠٦٥.امام على عليه السلام : عمل ها سه حالت دارند: واجب ها و فضيلت ها و گناهان . واجب ها، به فرمان و خشنودى و حكم (قضا) و تقدير و مشيّت و دانش خداوند عز و جل اند. فضيلت ها، به فرمان خدا نيستند؛ ليكن به خشنودى و قضا و قدر و مشيّت و دانش خدايند. گناهان نيز به فرمان خدا نيستند؛ ليكن به قضا و قدر و مشيّت و دانش خدايند. سپس [خدا] به خاطر آنها كيفر مى دهد.