٦٠٥٠.امام صادق عليه السلام : وقتى صبح كردى، بگو: «خدايا! از شرّ آنچه آفريدى و در سرزمين ها و ميان بندگانت پراكندى و ساختى، به تو پناه مى برم. خدايا! به جلال و جمال و بردبارى و كَرَمت، از تو چنين و چنان مى خواهم».

ر . ك : ص ٣٧٩ (تقدير خير و شر) . دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٩ ص ٩٥ (واجب بودن ايمان به قدر) . و ص ٩٧ (تحريم تكذيب تقدير) .

٧ / ٣

آفرينش خير، پيش از شر

٦٠٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود: «اى آدم! منِ خداىِ بزرگوار، خير را پيش از شر آفريدم».

٦٠٥٢.امام باقر عليه السلام : همانا خداوند عز و جل ... رحمت را پيش از خشم، و خير را پيش از شر، و زمين را پيش از آسمان، و زندگى را پيش از مرگ، و خورشيد را پيش از ماه، و نور را پيش از ظلمت آفريد.

٦٠٥٣.امام صادق عليه السلام : همانا خداوند، خير را روز يكشنبه آفريد و چنين نبود كه شر را پيش از خير بيافريند.

٧ / ٤

خير، به توفيق خدا و شر، به فرو گذاشتن اوست

٦٠٥٤.امام على عليه السلام ـ وقتى درباره قضا و قدر، مورد پرسش قرار گرفت ـ: نگوييد: خدا آنان را به خودشان وا گذاشته است تا [بدين گفته] او را سبك شمريد، و نگوييد: آنان را به گناهان وا داشته است تا [بِدان] به او ستم نماييد؛ ليكن بگوييد: خير، به توفيق خدا و شر به نبودِ آن بستگى دارد، و همه در گذشته در دانش خدا بوده اند.