٦٠٣٨.كنز العمّال: پيامبر خدا فرمود: «براى دو گروه از امّت من، در اسلام، سهمى نيست: مُرجئه و قَدَريّه». گفته شد: مرجئه كيان اند؟ فرمود: «آنان كه مى گويند: ايمان، گفتار بدون رفتار است». گفته شد: قَدَريّه كيان اند؟ فرمود: «آنان كه مى گويند: شر، تقدير نشده است».

٦٠٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه مى گويد : خداوند به بدى و فحشا دستور مى دهد، بر خداوند، دروغ مى بندد و كسى كه مى گويد: خير و شر، بدون مشيّتِ خداوند به وجود مى آيند، خداوند را از فرمان روايى اش بيرون برده است.

٦٠٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند، واجباتى را بر شما تكليف نموده است. آن ها را ضايع نكنيد. حدودى را براى شما تعيين نموده است ، پس از آنها تجاوز نكنيد . شما را از چيزهايى باز داشته است. آنها را هتك نكنيد. و بى آن كه فراموش كند ، درباره چيزهايى سكوت كرده است ، آنها را بر خود تحميل نكنيد . كه [چنين چيزى ]رحمتى از جانب پروردگارتان است و آنها را [همين گونه ]بپذيريد. همه كارها به دست خداست؛ آغاز آنها از پيشگاه خدا و پايان آنها به سوى اوست [و ]براى بندگان درباره آنها، نه واگذارى صورت گرفته و نه خواستى [ديگر]؟

٦٠٤١.المعجم الكبير ـ به نقل از رافع بن خديج ـ: از پيامبر خدا شنيد[م] كه مى فرمود: «همان طور كه يهود و نصارا كفر ورزيدند، گروهى از امّت من هم به خدا و قرآن كفر مى ورزند، در حالى كه خودشان نمى فهمند». گفتم: اى پيامبر خدا! فدايت گردم! چگونه؟ فرمود: «به بخشى از قَدَر اعتراف دارند؛ ولى به بخشى از آن كافرند» . گفتم: سپس چه مى گويند؟ فرمود: «مى گويند: خير، از جانب خدا و شر، از جانب ابليس است. و كتاب خدا را هم بر اين اساس قرائت مى كنند و به قرآن، پس از ايمان و شناخت، كفر مى ورزند. امّت من، چه دشمنى و كينه و كشمكشى از آنان مى بيند! آنان، زنديقان امّت من در زمان خودشان هستند».