٥٩٧٤.الأمالى ، شجرى ـ به نقل از اوزاعى ـ: وارد مدينه، شهر پيامبر خدا شدم و گفتم : اين جا از فقيهان ، چه كسانى هستند؟ گفتند : محمّد بن مُنكَدِر ، محمّد بن مبشّر ، و محمّد بن على (يعنى على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام). پيش خود گفتم : براى آغاز كردن، هيچ يك از اينها، از فرزند پيامبر خدا شايسته تر نيست . پس نزد او (امام باقر عليه السلام ) آمدم و گفتم : اى فرزند پيامبر خدا! مرا درباره اين سخن خداوند عز و جل آگاه ساز : «خدا آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند ، و اصل كتاب، نزد اوست» . فرمود : «پدرم از جدّم على عليه السلام ، به من خبر داد كه او از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اى على! همانا تو را به اين [آيه] بشارت مى دهم كه تو امّت مرا پس از من، بشارت دهى ، و آن : خالصانه صدقه دادن ، نيكى به پدر و مادر ، كار نيك ، و صله رحم است كه بدبختى را به سعادتمندى تبديل مى كند ، عمر را افزايش مى دهد و از مرگ هاى بد، جلوگيرى مى نمايد » .

٥٩٧٥.امام باقر عليه السلام : نيكى به پدر و مادر و صله رحم ، مهلت [عمر] را افزايش مى دهند .

٥ / ٧

عوامل ناخوشايندىِ بَدا

قرآن

«در حقيقت ، خدا حال قومى را تغيير نمى دهد تا اين كه آنان حال خود را تغيير دهند . و چون خدا براى قومى آسيبى بخواهد ، هيچ برگشتى براى آن نيست» .