٥٧٥٠.امام صادق عليه السلام ـ وقتى كه درباره نيت هاى روا و ناروا مورد پرسش قر: همانا نيّت، در مواردى روا و در مواردى ديگر نارواست . امّا مواردى كه رواست : اگر طرف دعوا ستم ديده بود و براى اثبات ادّعاى خود، سوگند خورد، و مفاد سوگند را قصد كرد ، بر اساس نيّت او [تصميم] گرفته مى شود ، و امّا اگر طرف دعوا ستمگر باشد، در اين صورت بايد سوگند بر اساس نيّت ستم ديده باشد... . سپس [درباره حكم نيت در ساير موارد ]فرمود : اهل فسق به نيت هايشان مؤاخذه مى شدند ، در اين صورت ، هر كس نيّت زنا كند، به زنا ، و هر كس نيّت دزدى مى كرد، به دزدى ، و هر كس نيّت كشتن مى كرد، به كشتن مؤاخذه مى شد ؛ ليكن خداوند، دادگر حكيم است و ستم ، از شأن او به دور است ؛ امّا نيكوكاران را بر پايه نيّت هاى خوبشان و بر پايه نيّت هاى خوبى كه پنهان داشته اند، پاداش مى دهد ، و بدكاران را مادام كه كار بد انجام نداده اند، بازخواست نمى كند .

٥ / ٤

تشويق به يادآورى لحظه ايستادن در پيشگاه دادگرترينِ داوران

٥٧٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره ترس از رستاخيز و حسابرسى ـ: لحظه ايستادنتان در پيشگاه خداوند جل جلاله را به ياد آوريد ؛ چرا كه او داور دادگر است ، و خودتان را براى پاسخگويى آماده سازيد، آن گاه كه از شما مى پرسد .

٥٧٥٢.امام على عليه السلام : هنگام ستمگرى ، دادگرى خدا را ، و هنگام توانايى ، قدرت خدا را بر خودت به ياد آر .

٥٧٥٣.امام على عليه السلام : همه قدرتمندان، تحت قدرت خدايند و هيچ ستمگرى راه گريز از دادگرى خدا ندارد .