خود افتخار و انتسابى براى شقرانى محسوب مى‌شد. از اين نظر، خود را وابسته به خاندان رسالت مى‌دانست. دراين بين كه چشم‌هاى شقرانى نگران آشنا و وسيله‌اى بود تا سهم خودش از بيت‌المال را بگيرد، امام صادق (ع) را ديد. جلو رفت و حاجت خويش را گفت. امام رفت و طولى نكشيد كه سهم شقرانى را گرفته و با خود آورد. همين‌كه آن را به دست شقرانى داد، با لحنى ملاطفت‌آميز اين جمله را به وى گفت: «كار خوب از هر كسى خوب است، ولى از تو، به واسطه انتسابى كه با ما دارى، و تو را وابسته به خاندان رسالت مى‌دانند، خوبتر و زيباتر است، و كار بد از هر كس بد است، ولى از توبه خاطر همين انتساب، زشت‌تر و ناپسندتر است. امام صادق (ع) اين جمله را فرمود و گذشت. شقرانى با شنيدن اين جمله دانست كه امام از سرّ او يعنى شرابخوارى‌اش، آگاه است و از اينكه امام با اينكه مى‌دانست او شرابخوار است، به او محبت كرد و در ضمن محبّت، او را متوجه عيبش كرد، پيش وجدان خويش شرمسار شد و خود را ملامت كرد. «١» دورى از سرزنش، از جمله آدابى است كه بر تأثير امر به معروف و نهى از منكر مى‌افزايد از اين رو در دستورات اخلاقى اسلام، از ما خواسته‌اند تا نسبت به گناهكاران زبان سرزنش نداشته باشيم. امام سجاد (ع) فرمود: آخرين وصيّتى كه حضرت خضر به موسى «عليهما السلام» كرد اين بود كه هيچ گاه كسى را به خاطر گناهش ملامت نكن. «٢»