امر به معروف و نهى از منكر - سروش، محمد؛ مقدم نیا - الصفحة ١٤٥
از امام باقر عليهالسلام نيز نقل شده كه خداوند به حضرت شعيب وحى فرمود:
يكصد هزار نفر از قوم تو را عذاب مىكنم كه چهل هزار نفر آنان معصيت كار و شصت هزار نفر بقيه نيكوكارند!
شعيب (ع) عرض كرد:
خدايا اينعده (چهلهزارنفر) اشرارند (ومستحقعقوبت) اماگناه نيكان چيست؟
خداوند فرمود:
انَّهُمْ داهَنُوا اهْلَ الْمَعاصى وَلَمْ يَغْضِبُوا لِغَضَبى «١»
آنان با اهل معصيت سازشكارى كردند و بهخاطر غضب من، غضب نكردند.
- محروم شدن از درجات عالى اخروى
مؤمنانى كه از انجام اين وظيفه مهم شانه خالى مىكنند، روز قيامت به كيفر ترك اين وظيفه از رسيدن بهدرجات عالى محروم خواهند شد و حال آن كه اگر اين وظيفه را انجام مىدادند و علاوه بر حفظ خويش، نسبت به حفظ ديگران احساس مسؤوليت مىكردند، با اولياء و مقربان درگاه خدا محشور مىشدند. امام على (ع) در بيانى دردمندانه مىفرمايد:
فَانَّا لِلَّهِ وَ انَّا الَيْهِ راجِعُونَ ظَهَرَ الْفَسادُ فَلا مُنْكِرٌ مُغَيِّرٌ وَلا زاجِرٌ مُزْدَجِرٌ افَبِهذا تُريدُونَ انْ تُجاوِرُوا اللَّهَ فى دارِ قُدْسِهِ وَ تَكُونُوا عَزَّ اوْلِيائِهِ عِنْدَهُ، هَيْهاتَ لا يُخْدَعُ اللَّهُ عَنْ جَنَّتِهِ وَلا تُنالُ مَرْضاتُهُ الَّا بِطاعَتِهِ «٢»