دعا كننده را نمى‌بينى؟ جواب داد: او را ديدم؛ ولى آنچه را پروردگارم دستور داده انجام مى‌دهم. ملك اولى، اظهار داشت، نه، من به درگاه ربوبى بازمى‌گردم و دوباره كسب تكليف مى‌كنم. پس برگشت و عرضه داشت: پروردگارا! فلان بنده‌ات را در آن شهر در حال مناجات و تضرّع به درگاه تو ديدم. به او خطاب شد: آنچه را امر كردم، انجام بده! زيرا اين مرد هرگز به خاطر من چهره‌اش رنگ غضب به خود نگرفته است! «١» حضرت امام خمينى (ره) نيز در اين باره مى‌فرمايد: راضى بودن به ارتكاب خلاف، حرام است، بلكه بعيد نيست، كراهت قلبى از آن واجب باشد. وجوب كراهت، غير از خود امر به معروف و نهى از منكر است. «٢» گواه اين نظريه سخن حضرت على (ع) است: ادْنَى الْأِنْكارِ انْ تَلْقى‌ اهْلَ الْمَعاصى‌ بِوُجُوهٍ مُكْفَهِرَّةٍ «٣» پايين‌ترين درجه انكار منكر آن است كه با گناهكاران با چهره گرفته و خشم‌آلود برخورد كنى. ٢- ٢. امر و نهى گفتارى‌ گفتار، ساده‌ترين وسيله القاى پيام به مخاطب است و انسان بدين وسيله بهتر مى‌تواند مخاطب را از منظور خويش آگاه سازد. گفتارها از نظر نرمى‌