عوامل بى‌اعتنايى به مسؤوليّت‌هاى اجتماعى‌ پس از روشن شدن ارزش و اهميت امر به معروف و نهى از منكر، اين سؤال مطرح است كه چرا بسيارى از مسلمانان توجه و اهتمام لازم به اين اصل اسلامى را ندارند، نه براى جلوگيرى از مفاسد و منكرات اقدام به «نهى از منكر» مى‌كنند و نه براى تحقق خوبى‌ها «امر به معروف» مى‌كنند؟ بر اساس بينش قرآن كريم، در بين آحاد امت اسلامى، رابطه و پيوند «ولايت» وجود دارد و مؤمنان اولياى يكديگرند، از اين رو پيوسته بايد در صدد اصلاح يكديگر و امر به معروف و نهى از منكر باشند: وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ «١» مردان مؤمن و زنان مؤمن، بعضى اولياى بعض ديگرند، امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند.