امر به معروف و نهى از منكر - سروش، محمد؛ مقدم نیا - الصفحة ١٣
١. ضرورت و اهميت امر به معروف و نهى از منكر
انسان موجودى اجتماعى است و سرنوشتش با سرنوشت جامعهاى كه در آن زندگى مىكند، ارتباط دارد. سود و زيان كارهايى كه از انسان سر مىزند، هم به خود او بازمىگردد و هم جامعه را متأثر مىكند. علاوه بر اين، اعمال ديگران نيز در زندگى انسان خالى از تأثير نيست. از اين رو، همان گونه كه انسان در قبال اعمال و رفتار خود مسئوليت دارد، در برابر عملكرد افراد جامعهاى كه در آن زندگى مىكند نيز مسئول است. در بينش اسلامى، يك فرد مسلمان بايد پا به پاى اصلاح نفس خود، در جهت اصلاح ديگران نيز بكوشد. بى توجهى نسبت به اعمال و سرنوشت ديگران، در واقع بى اعتنايى به سرنوشت خويشتن است و اگر فساد، گناه، فحشا، منكر و انحراف در جامعه شيوع يابد، آثار نامطلوب آن، دامنگير همه افراد خواهد شد و حتى مؤمنان و پارسايان نيز از شعله آن در امان نخواهند ماند.
رسول خدا (ص) در تبيين اين رسالت همگانى مىفرمايد: