الْامَّةُ: الْجَماعَةُ الَّتى‌ عَلى‌ مَقْصدٍ واحِدٍ «١» گروهى كه هدف واحدى را تعقيب مى‌كنند. با توجه به تعبير دقيق اين آيه است كه مفسران فرموده‌اند: بايد در جامعه اسلامى گروهى متحد و قدرتمند وجود داشته باشد كه امر به معروف و نهى از منكر كند. «٢» به تعبير علّامه بلاغى: كلمه امت در اين آيه شريفه اشاره به آن است كه امر به معروف و نهى از منكر در صورتى تأثير دارد كه از همكارى و هماهنگى بين افراد آمرين به معروف برخوردار باشد، چرا كه پراكندگى باعث مى‌شود تا هيچ كس نتواند به هدف دست يابد. «٣» از اينجا روشن مى‌شود كه امربه معروف و نهى از منكر در سطح وسيع و همه جانبه آن، براى كليه افراد جامعه ميسور نيست و اين كار در توان كسانى است كه علاوه بر منطق و استدلال، از اقتدار لازم براى برخورد با مفاسد برخوردار باشند، و قدرت كافى در اختيار آنها قرار گرفته باشد. امّت همان گرهى است كه از جانب حكومت اسلامى با برنامه مشخص و پشتيبانى قضايى و اجرايى براى انجام وظيفه امر به معروف و نهى از منكر قيام مى‌كنند.