در خطايى كه از شما سر مى‌زند بر شما گناهى نيست، ولى آنچه را از روى عمد مى‌گوييد (مورد مؤاخذه قرار خواهد گرفت) و خداوند آمرزنده و مهربان است. فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ «١» به (بركت) رحمت الهى، در برابر آنان نرم (و مهربان) شدى! و اگر خشن و سنگدل بودى، از اطراف تو پراكنده مى‌شدند. وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ «٢» هر گاه كسانى كه به آيات ما ايمان دارند نزد تو آيند به آنها بگو: سلام بر شما، پروردگارتان رحمت را بر خود فرض كرده است. هر كس از شما كار بدى از روى نادانى كند، آنگاه توبه كند و به صلاح آيد، پس وى آمرزنده مهربان است. اين آيات و آيات و روايات فراوان ديگر در اين زمينه به ما ياد مى‌دهد كه در برخورد با مرتكبان منكر و تاركان معروف، آنان را با محبت، ملايمت و مهربانى به عفو و رحمت خدا اميدوارساخته و از ارتكاب گناه پشيمان سازيم و طورى عمل نكنيم كه آنان نسبت به گناه جرى شوند و بر خطاى خود