خوف آنان را تبديل به دوران امنيت كند (دشمنان آنان را نابود سازد). بدون ترس و واهمه خداى خويش را بپرستند و اطاعت غير خدا را گردن ننهند، و چيزى در عبادت يا طاعت، شريك حق نسازند. ٨- ١. انزواطلبى‌ تفكر دورى از مردم، انزواطلبى و گريز از جامعه نيز از جمله عوامل بى‌اعتنايى و سستى در امر به معروف و نهى از منكر است. در حالى كه در تعليمات اسلامى حضور در اجتماعات مورد تأكيد قرار گرفته، و اين حضور از جهات گوناگون ثمربخش و مفيد تلقى شده است. در عصر رسول اكرم (ص) كه عده‌اى از اصحاب در «صفّه» به سر مى‌بردند، علاقه به عبادت فردى و دورى‌از مردم در برخى از آنها به‌وجود آمده بود، ليكن پيامبر (ص) با يادآورى اهميّت امر به معروف و نهى از منكر، آنها را از سقوط نجات داد. اميرمؤمنان (ع) فرمود: پيامبر (ص) به اهل صفّه سركشى مى‌كرد، زيرا آنها ميهمان حضرت بودند. در يكى از اين ملاقات‌ها، «سعد بن أشج» برخاست و عرض كرد: من خدا و پيامبر (ص) و حاضران را شاهد مى‌گيرم كه «خواب بر من حرام است» (و تمام همّتم را صرف عبادت در شب مى‌كنم) حضرت براى تصحيح انديشه غلط او فرمود: تو با اين گونه رياضت و عبادت كارى نكرده‌اى، چرا كه اگر با مردم ارتباط نداشته باشى، چگونه مى‌توانى امر به معروف و نهى از منكر كنى؟ آن گروهى كه امر به معروف و نهى از منكر نمى‌كنند بد گروهى هستند. «١»