٣- ١. رسالت پيامبر اسلام‌ از جمله وظايفى كه قرآن كريم براى پيامبر (ص) بر مى‌شمارد، امر به معروف و نهى از منكر است: خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ «١» با آنها مدارا كن و عذرشان را بپذير، به نيكى امر نما و از نادانان روى گردان باش. الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْأُمِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِندَهُمْ فِى التَّوْرَيةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ «٢» آنان كه از رسول و پيامبر امى‌اى پيروى مى‌كنند كه در تورات و انجيلى كه در نزدشان است [نام‌] او را نوشته مى‌يابند، او ايشان را به معروف امر و از منكر نهى مى‌كند و پاكى‌ها را حلال و پليدى‌ها را حرام مى‌گرداند و سنگينى‌ها و زنجيرهايى را كه بر ايشان بود، بر مى‌دارد. در اين آيه پنج ويژگى اساسى براى مكتب اسلام شمرده شده است، كه هيچ يك از شرايع گذشته، داراى اين امتيازها در حد كامل نبوده‌اند. ١- امر به معروف ٢- نهى از منكر ٣- حلال كردن پاكى‌ها ٤- حرام كردن پليدى‌ها ٥- برداشتن غُل‌ها.